facebook kanal rss zapisz sie do newslettera
Home
link lodolamacze link do strony www.ekspertpopon.pl link do strony fazon.pl baner sejm

POPON w obronie posliego handlu

Poradnik POPON

ustawa o rehabilitacji



2016_nowi czlonkowie POPON

Wielkość czcionki: A A A

BON: Ratyfikacja Konwencji NZ o prawach osób niepełnosprawnych

Dodano: 2012-09-05 16:28:14

  

Złożenie przez Prezydenta RP podpisu na dokumencie ratyfikacyjnym Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych planowane jest na dzień 6 września br. w trakcie uroczystości w Pałacu Prezydenckim.
Dokument ratyfikacyjny ma być przekazany Sekretarzowi Generalnemu ONZ, który jest depozytariuszem Konwencji.


Drogę do ratyfikacji Konwencji przez Polskę otworzyło jej podpisanie 30 marca 2007 roku, tj. w dniu otwarcia Konwencji do podpisu, a następnie przyjęcie przez Sejm RP w dniu 15 czerwca br. ustawy o ratyfikacji Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 roku. Ustawa ta została podpisana przez Prezydenta RP 26 lipca br.


W latach 2008-2011 Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej przeprowadziło, we współpracy z właściwymi resortami i instytucjami, szczegółową analizę postanowień Konwencji oraz, w ich świetle, polskich regulacji prawnych. W wyniku tych analiz zostało stwierdzone, że prawo polskie jest zgodne z większością postanowień Konwencji. Wyjątek stanowi tu jedynie artykuł 12 i 23 Konwencji.


Do uzyskania tej zgodności przyczyniło się m.in. zrealizowanie w latach 2010-2011 kilku ważnych inicjatyw legislacyjnych, które np. umożliwiły włączenie w maju 2011 roku do ustawy Kodeks wyborczy przepisów ułatwiających osobom niepełnosprawnym udział w głosowaniu, przyjęcie ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 roku o języku migowym i innych środkach komunikowania się, a także ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 roku wprowadzającej zmiany do ustawy o służbie cywilnej, których celem jest umożliwienie zwiększenia zatrudnienia osób niepełnosprawnych w służbie cywilnej, wśród urzędników państwowych oraz wśród pracowników samorządowych. Wprowadzone zostały też nowe przepisy dotyczące dostępności różnych środków transportu.


Warto także wspomnieć o ustawie z dnia 3 grudnia 2010 roku o wdrożeniu niektórych przepisów UE dotyczących równego traktowania, która, w szczególności, wprowadziła dla pracodawców obowiązek zapewnienia niezbędnych racjonalnych usprawnień dla osób niepełnosprawnych.


Omówienie rezultatów przeprowadzonej analizy zostało zawarte w sporządzonym przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej uzasadnieniu wniosku o ratyfikację Konwencji (którego treść dostępna jest w druku sejmowym nr 408).


W związku z tym, że polskie prawo nie w pełni jest zgodne z postanowieniami artykułu 12 ust. 4 i artykułu 23 ust. 1 lit. a Konwencji, które odnoszą się, odpowiednio, do zagadnienia korzystania ze zdolności prawnej i zawierania związku małżeńskiego, Polska korzysta z przewidzianej w prawie traktatów możliwości złożenia zastrzeżeń i oświadczenia interpretacyjnego.


Oświadczenie interpretacyjne dotyczy możliwości stosowania ubezwłasnowolnienia osób, które nie są w stanie kierować swoim postępowaniem wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego lub innego rodzaju zaburzeń psychicznych. Zastrzeżenie dotyczy zawierania małżeństw przez osobę, której niepełnosprawność wynika z choroby psychicznej albo niedorozwoju umysłowego. Do momentu wycofania zastrzeżenia, taka osoba, będąca w odpowiednim do zawarcia małżeństwa wieku, nie będzie mogła zawrzeć związku małżeńskiego, chyba że sąd zezwoli na zawarcie małżeństwa stwierdzając, że stan zdrowia lub umysłu takiej osoby nie zagraża małżeństwu, ani zdrowiu przyszłego potomstwa i jeżeli osoba ta nie została ubezwłasnowolniona całkowicie.


Dla uzyskania zgodności z postanowieniami Konwencji konieczne będzie przeprowadzenie dwóch istotnych zmian w legislacji pozostającej w kompetencji Ministra Sprawiedliwości, tj. w Kodeksie cywilnym i w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.


Ponadto, w momencie składania dokumentu ratyfikacyjnego podtrzymane zostanie zastrzeżenie złożone już przy podpisaniu Konwencji, w którym Polska uznaje, że postanowienia artykułu 23 ust. 1 lit. b i artykułu 25 lit. a nie mogą być interpretowane w sposób uznający indywidualne prawo do aborcji lub nakładający na państwo obowiązek zapewnienia dostępności aborcji.


Ratyfikacja Konwencji spowoduje, że wymienione w niej zasady, takie jak poszanowanie godności, autonomii i odmienności osób niepełnosprawnych, niedyskryminacja, pełny udział w życiu społecznym, równość szans i dostępność uzyskiwana głównie dzięki uniwersalnemu projektowaniu, będą uwzględniane przy wytyczaniu kierunków polityki społecznej dotyczącej osób niepełnosprawnych i określaniu środków jej realizacji. Istotnym pozytywnym skutkiem ratyfikacji Konwencji będzie doskonalenie i lepsze wdrażanie przepisów prawnych dotyczących osób niepełnosprawnych oraz utrwalenie w społecznej świadomości praw osób niepełnosprawnych. Zmiana postaw społecznych może zapewnić osobom niepełnosprawnym dostęp i obecność we wszystkich obszarach społecznego funkcjonowania, w tym zwłaszcza w życiu politycznym, rynku pracy, edukacji, kulturze, czy wypoczynku.


Wykonywanie Konwencji będzie powierzone ministerstwom i instytucjom, odpowiednio do ich kompetencji. Część zadań, w zakresie i formach określonych w ustawach, wykonywana będzie przez jednostki samorządu terytorialnego różnego szczebla, w ramach ich kompetencji i zadań. Dla skutecznego wdrażania postanowień Konwencji konieczne jest rzeczywiste zaangażowanie nie tylko administracji na poziomie centralnym, ale także zaangażowanie samorządu terytorialnego oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacji pozarządowych zrzeszających osoby niepełnosprawne oraz działających na rzecz osób niepełnosprawnych.


Za koordynację wykonywania Konwencji odpowiadać będzie Minister Pracy i Polityki Społecznej, działający jako punkt kontaktowy, o którym mowa w art. 33 ust. 1 Konwencji. Do jego obowiązków będzie należało także sporządzanie sprawozdań z wykonywania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, podobnie jak odbywa się to w przypadku innych konwencji dotyczących praw społecznych. Obowiązek sporządzania takich sprawozdań wynika z art. 35 Konwencji. Sprawozdania są rozpatrywane przez Komitet do spraw praw osób niepełnosprawnych, ustanowiony na mocy art. 34 Konwencji.


Z artykułu 33 ust. 2 Konwencji wynika obowiązek wyznaczenia lub ustanowienia niezależnej instytucji właściwej do pełnienia zadań w zakresie promowania, ochrony i monitorowania wdrażania konwencji. W Polsce wymagania niezależności, określone w paryskich zasadach dotyczących statusu i funkcjonowania krajowych instytucji powołanych do ochrony i promowania praw człowieka, spełnia Rzecznik Praw Obywatelskich.


Źródło: BON

© 1995-2019 Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych

  • REdan